عاقبت یک عکس سلفی در بقیع خواهم گرفت
ذیل آن با افتخار این جمله را خواهم نوشت
من همین الان یهویی در حریم مجتبی
داخل صحن بزرگ قاسم ابن المجتبی
پی نوشتی میزنم این جمله را حک میکنم
نام زیبای تو را با عشق هشتگ میکنم
نوکرت در حرمت شور و نوایی دارد
به به ایوان حسن عجب صفایی دارد
👇👇👇👇👇
آدرس اینستاگرام بنده:
amirvaliyan14580@
فرا رسیدن ولادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی بر شما دوست داران آن حضرت تبریک و تهنیت باد
با همان پاکی ِ چادری که بر سر داری،
میتوانی غم مهدی (عجل الله فرج الله شریف) ز تنش برداری...
دوره ی جنگ و جدال است و زمان ناپاک است
چادرت روی سرت هست، تو سنگر داری
میزنم سبزه گره تاگره ای واگردد
سالمان سال ظهور گل زهراگردد
میزنم سبزه گره نیتم اینست خدا
یوسف گمشده ی ارض وسمابرگردد
میزنم سبزه گره سبز شود دست دعا
وانکه رفتست زدستم به دعابرگردد
غیبت یارسفرکرده بلایی ست عظیم
عاشقان سبزه ببندید بلابرگردد
امروز جمعه ست بیاید فقط یک امروز
به دعادست برآریم که تابرگردد...
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم
ﺷﻌﺮی به ترتیب حروف ﺍﻟﻔﺒﺎ در مدح مولا علی علیهالسلام.
ا} ﺍﻣﯿـﺮﺍﻟﻤـﺆﻣﻨﯿـﻦ ﻭ ﺣﯿـﺪﺭ هستی
ب} ﺑﻪ ﺷﻬـﺮ ﻋﻠﻢ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﯽ
مدح زینب کبری (س)
حضرت زهرا خودش آئینه دار زینب است
حضرت زهرا همیشه بی قرار زینب است
تیغ در دستش ندیده هیچ کس در عالمین
چون که عباس دلاور ذوالفقار زینب است
مولای ما نمونه ی دیگر نداشته است
اعجاز خلقت است و برابر نداشته است
وقت طواف دور حرم فکر می کنم
این خانه بی دلیل ترک برنداشته است
دیدیم در غدیر که دنیا به جز علی
آیینه ای برای پیمبر نداشته است
سوگند می خورم که نبی شهر علم بود
شهری که جز علی در دیگر نداشته است
طوری ز چارچوب در قلعه کنده است…
انگار قلعه هیچ زمان در نداشته است
یا غیر لافتی صفتی در خورش نبود
یا جبرِییل واژهء بهتر نداشته است
چون روز روشن است که در جهل گمشده است
هر کس که ختم نادعلی بر نداشته است
این شعر استعاره ندارد برای او
تقصیر من که نیست برابر نداشته است
در میـــان کعـبه جـان ، پـرتـو حق جلــوه گر شــد
فاطمه بنت اســد هم ، صــاحب زیبـا پسر شــد
کعبه آن شب ، غـرقـه در نـور دل افـروز خـدا بـود
آسمان کعبه گویی ، مظــهر صــدها گهـــر شــد
عطــر جـانبخش بهشـتی در فضــای کعبه پیچید
تا کـه میـــلاد ســعید مـرتضی فخــر بشــر شــد
مـژده میـــلاد مـولا ، می کنــــد از غم رهـــــــایم
زین بشارت کام امّت ، مملو از شهد و شکر شـد
ﺍﺻﻞ ﺷﻌﺮ ﮐﺸﻒ ﺷﺪ...!
ﺑﻨﯽ ﺁﺩﻡ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮﻧﺪ ...
ﻫﻤﻪ ﯾﮏ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﻮﮐﺮ ﺣﯿﺪﺭﻧﺪ ...
ﭼﻮ ﻋﻀﻮﯼ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﺁﻭﺭﺩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ...
ﻣﺪﺩ ﮔﯿﺮﺩ ﺍﺯﺻﺎﺣﺐ ﺫﻭﺍﻟﻔﻘﺎﺭ ...
هر که سر خدمت نگار ندارد
هر چه که هم باشد اعتبار ندارد
بحث سر دیدن کریمی یار است
ور نه گدا بودن افتخار ندارد
بوی دود است که پیچیده ، کجا میسوزد ؟ نکند خانه ی مولاست خدا رحم کند....
همه ی شهر به این سمت سرازیر شدند در میان کوچه دعواست خدا رحم کند....
هیزم آورده که آتش بزنند این در را پشت در حضرت زهراست خدا رحم کند....
جمع اند و موافق که علی را ببرند و علی یکه و تنهاست خدا رحم کند..
بین این قوم که از بغض لبالب هستند قنفذ و مغیره پیداست خدا رحم کند ...
مادر افتاد و پسر رفت زدست ، درد این است چشم زینب به تماشاست خدا رحم کند ....
ماجرا کاش همان روز به آخر می شد تازه آغاز بلاهاست خدا رحم کند...
غزلم سوخت دلم سوخت دل آقا سوخت روضه ی ام ابیهاست خدا رحم کند..
